تعریف گردشگری دریایی کاری سهل و ممتنع است. عده ای آن را با مسافرت دریایی یکی دانسته اند و عده ای نیز آن را با گردشگری ساحلی یکسان قلمداد کرده اند. پاپلی از آن دسته نظریه پردازانی است که گردشگری ساحلی و دریایی را یکی می داند و می گوید: گردشگری دریایی خود به دو شاخه گردشگری ساحلی و گردشگری دریایی تقسیم می شود و در این میان گردشگری ساحلی بیشترین گردشگر را به خود جذب می کند. او سفر به سواحل و تفریحاتی مانند جت اسکی، شنا و ماهی گیری را در زمره گردشگری دریایی شاخه ساحلی آورده است و درباره شاخه دریایی گردشگری دریایی گفته است: گردشگری دریایی یعنی آن گونه از گردشگری که از ساحل دور می شود و به وسط دریا و اقیانوس منوط می شود و از دهه 1980 در حال گسترش است.

در این میان کاپیتان محمدرضا روشندلی، عضو هیات علمی دانشگاه و کارشناس اقتصاد دریا، در ماهنامه صنعت حمل ونقل گردشگری دریایی را چنین تعریف کرده است: به مجموعه فعالیت های تفریحی و سرگرمی که در محیط های دریایی دور از ساحل توسط گردشگران انجام می شود، گردشگری دریایی می گویند. او میان گردشگری ساحلی و گردشگری دریایی تفاوت قائل شده و می نویسد: این گونه از گردشگری، از نظر اهمیت با گردشگری ساحلی متفاوت بوده، هرچند ممکن است شباهت هایی بین این نوع گردشگری و گردشگری ساحلی وجود داشته باشد. نوع فعالیت های تفریحی در گردشگری دریایی، بیشتر در آب های عمیق و دور از خشکی انجام می گیرد و به تجهیزات، امکانات و آموزش های ویژه ای نیاز دارد، با خطرات بیشتری نیز همراه است. فعالیت های تفریحی آبی مانند غواصی، سفرهای دریایی، اسکی روی آب، جت اسکی، آکواریوم دریایی، ماهی گیری در آب های عمیق، از مهم ترین جذابیت های گردشگری دریایی هستند. از سوی دیگر کارهایی مانند شنا در ساحل، حمام آفتاب گرفتن، ورزش ها و سرگرمی هایی را که در محدوده ساحل انجام می شود، گردشگری ساحلی گویند.
چگونگی تولید برق از طریق امواج دریا زبان اصلی...